“ล่าอ้ายงั่ว แลผีเสื้อปางสีดา” ของดีเมืองสระแก้ว Ep1.

“ล่าอ้ายงั่ว แลผีเสื้อปางสีดา”  ของดีเมืองสระแก้ว Ep1.  

271-0001-053

เขื่อนพระปรง จ.สระแก้ว

          ล่าอ้ายงั่ว…

          ณ ขณะรถขับผ่านหลักกิโลที่บ่งบอกว่า อีกซักพักเราจะเข้าสู่เขตจังหวัดสระแก้วเมืองชายแดนบรูพา แต่ผมนั้นยังคงนั่งเช็ดทำความสะอาดกล้องและเลนส์ ตรวจสอบความเรียบร้อยครั้งสุดท้าย ของอาวุธคู่กายเพื่อใช้ล่า ในเทศกาลดูนกน้ำ เป้าหมายหลักๆของการเดินทางทริปนี้นั่นเอง

271-0001-050

นกอ้ายงั่วที่เราจะตามล่ากัน

          “อ้ายงั่ว” เป็นนกน้ำชนิดหนึ่ง   หลายคนอาจจะงงแต่สำหรับคนดูนกนั้นรู้จักกันเป็นอย่างดี ผมนั้นก็พอได้ยินกิตติศัพท์ของมันจากผู้ที่เคยพบเจอบ้าง ยังไม่ได้มีโอกาสมาเจอตัวเป็นๆซักที การพบนกอ้ายงั่วหรือนกสร้อยระย้า ครั้งแรกเมื่อปี 2543 ที่สร้างปรากฏการณ์ความฮือฮาให้กับวงการดูนกบ้านเราอย่างมาก เพราะมันน่าจะสูญพันธุ์ไปแล้ว ฉะนั้นแล้วมันจึงไม่ใช่แค่นั้นนกหายาก แต่เป็นหายากมากๆ 

          ก่อนหน้านี้นกอ้ายงั่วจะอาศัยตามแหล่งน้ำในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จ.ชัยภูมิ อ่างเก็บน้ำมอสิงโต หนองผักชี ในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ พบเจอแค่ครั้งล่ะ 1-2 ตัว  แต่ที่สระแก้วเจอนกอ้ายงั่วจำนวน 70-100 ตัว หรือ ประมาณหนึ่งตำบลเลยก็ว่าได้ ฟังข้อมูลแล้วกล้องในมือมันก็สั่นอีกแล้ว (ฮา..)

          ก่อนจะล่าก็ต้องมารู้จักลักษณะซักก่อนครับ นกอ้ายงั่วลำตัวจะขนาดประมาณ 90-95 ซม. ปากตรง ปลายปากแหลม หัวเล็กคอยาวมาก ปีกยาว ปลายปีกค่อนข้างมน ขนปลายปีกเส้นที่ 2 และ 3 นับจากด้านนอกยาวที่สุด หางยาวแข็ง ปลายหางเป็นหางพลั่ว มีขนหาง 12 เส้น ขาค่อนข้างสั้นแต่ใหญ่ มีพังผืดนิ้วเป็นแบบตีนพัดเติม ทั้งสองเพศมีลักษณะและสีเหมือนกัน ตัวเต็มวัยหัวและคอสีน้ำตาล มีลายสีขาวคาดจากคางจนถึงข้างคอ ลำตัวสีดำ ช่วงไหล่ คอด้านบน และลำตัวด้านบนมีลายขีดสีเทาแกมสีเงิน ตัวไม่เต็มวัยสีจางกว่าตัวเต็มวัย หัวและคอสีขาว ลำตัวสีน้ำตาล มีลักษณะเด่น คือ มีลำคอยาวเรียวดูคล้ายงู จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า “นกคองู” เพราะขณะว่ายน้ำ ลำตัวทั้งหมดจะจมลงใต้น้ำ ชูเฉพาะคอและหัวขึ้นเหนือน้ำ ดูคล้ายกับงูที่อยู่ในน้ำมาก

1

          และแล้วเราก็ใช้เวลาไม่นานจากตัวเมืองสระแก้วถึงแหล่งอาศัยใหญ่ของมันที่ “เขื่อนพระปรง”  ที่ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติปางสีดา เป็นที่ลุ่มเพื่อกักเก็บน้ำเพื่อการเกษตร โดยมีนกที่อาศัยอยู่จำนวนมากเช่น นกอ้ายงั่ว นกกระเรียน นกกาน้ำ ฯลฯ จุดเด่นไม่ใช่แค่การมาดูนกเท่านั้น อีกไฮไลท์หนึ่งคือการล่องแพทานอาหาร ชมธรรมชาติ

271-0001-056

แวะทานข้าวเที่ยงที่ร้านสมปองซักหน่อย

271-0001-054

271-0001-007

เขื่อนพระปรงในวันที่ฟ้าสด ช่างสวยจริงๆ

          แต่กระนั้นมาถึงเที่ยงๆ แดดแรงกำลังดี ความตั้งใจที่แน่วแน่ไหนเลยจะสู้ความหิว (ฮา…)  ผมและเพื่อนก็ได้จัดชุดใหญ่ที่ร้านอาหารสมปอง ใกล้เขื่อนพระปรง โดยเมนูอร่อยจะเป็นลาบปลาช่อน รสชาติค่อนข้างจัดหนักเปรี๊ยวอมหวานแซมเผ็ด กินจนอิ่มหน้าท้องตึงหนังตาหย่อนได้เวลานอน เอ้ย! ไม่ใช่ ได้เวลาสมบทนายพรานออกล่าอ้ายงั่ว

          พาหนะการล่าอ้ายงั่วคือเรือลำไม่ใหญ่มากคล้ายๆเรือหางยาว แต่ยาวกว่านิดหน่อย ที่จอดเกยตื้นอยู่ไม่ใกล้จากร้านอาหารสมปอง  แต่ก่อนจะลงเรือก็ควรจะหิ้วเสื้อชูชีพไว้ซักหน่อยเพื่อความปลอดภัย ผมพร้อมเพื่อนๆต่างตื่นเต้นที่จะได้ดูนกอ้ายงั่วมากๆ จากนั้นพวกเราก็กระโจนขึ้นเรืออย่างรวดเร็ว

271-0001-052

พาหนะล่าอ้ายงั่วของพวกเรา

271-0001-048

ชาวบ้านที่นี่มีอาชีพหาปลากันครับ

271-0001-047

        15 นาทีผ่านๆไป…

          ผมกับเพื่อนก็กลายเป็นอ้ายโง่อ้ายงั่ง (ฮา…) เพราะเรายังไม่เจออ้ายงั่วซักที จิตใจย่ำแย่เริ่มดิ่งลงต่ำสู่ความล้มเหลว(เวอร์ไปละ…)  ประกอบกับแสงแดดเริ่มหลบเข้ากลีบเมฆ ลมพัดกระหน่ำสร้างคลื่นซัดโถมเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย คงจะจริงอย่างพี่ตูนบอดี้สแลมว่า “เรือเล็กไม่ควรออกจากฝั่ง”  เสื้อชูชีพที่ควรจะสวมใส่ก็เอามาบังกล้องอาวุธอุปกรณ์ล่าอ้ายงั่วไปซะแล้ว มีเสียงบ่นงึมงำๆอยู่ข้างผม ไปต่อดีหรือกลับดี เพราะฝนก็เริ่มตกมา ณ บัดนาวแล้ว

271-0001-049

ฝนเริ่มตก ลมพัดแรงมาก

          ทุกคนพ้องเสียงกันมาถึงขนาดนี้แล้วยังไงก็ต้องไปต่อ ผมเองก็เห็นด้วย คิดซักว่าเป็นการทดสอบของธรรมชาติแล้วกัน เรือเล็กแล่นสู้คลื่นได้ซักพัก เหมือนฟ้าจะเห็นใจพวกเรา ผมนี่อุทานเลย นี่มันตกไม่ทั่วฟ้านี่หว่า! ฝนเวร หลอกกันซักแล้ว ดีนะที่ไม่หันหลังกลับไป ไม่งั้นคงเสียดายแย่

271-0001-037

          “โน่นๆๆๆ อ้ายงั่ว” เสียงสวรรค์มาจากข้างหลัง เป็นลุงกัปตันขับเรือนั่นเอง ผมนี่รีบหยิบกล้องออกมาถ่าย ทั้งๆที่ยังหามันไม่เจอ ผมถามลุงต่อว่า “อยู่ไหนล่ะลุง มองไม่เห็นเลย”  ลุงแกก็เสริมมาว่า “ลองสังเกตดีๆตรงนะ บริเวณพุ่มไม้แห้งๆเหนือน้ำ พวกมันชอบไปเกาะหาเหยื่อพวกปลา” ก็ไม่แปลกนี่ครับที่ผมจะไม่เห็น ก็สีตัวอ้ายงั่วมันดันพรางเป็นสีเดียวกับกิ่งไม้ที่โพล่พ้นน้ำ  กว่าจะเจอได้แต่ล่ะตัวเรียกเลยว่าหาตาเหลือก แต่ไม่ใช่กับคุณลุงกัปตันเรือพี่แกตาไวมาก แกจะเจอเป็นคนแรกๆตลอด หรือจะจริงอย่างที่เค้าว่า กินปลาแล้วจะสายตาดี เพราะคนที่นี่เค้านิยมกินปลากัน ผมก็คิดว่าปลาช่อนที่กินไปเศษหนึ่งส่วนสี่ตัว น่าจะช่วยให้ผมหาอ้ายงั่วได้ขึ้น แต่เปล่าเลยผมคิดช้าไป น่าจะกินก่อนหน้านี้ซักสิบปี(ฮา….) 

271-0001-041

อ้ายงั่ว มักจะเกาะอยู่บนกิ่งไม้ ซึ่งยากต่อการเห็น

271-0001-043

271-0001-033

เรือลำนี้ก็ออกตามล่าอ้ายงั่วเหมือนกัน

271-0001-046

271-0001-051

271-0001-012

271-0001-031

          “ถ้าโชคดีเราจะอาจจะได้ภาพอ้ายงั่วแลนดิ้งกินปลาในน้ำ” พี่คนหนึ่งผู้เคยมีประสบการณ์ในการล่า พลางพูดขึ้นมาในขณะที่เราได้แต่เห็นอ้ายงั่วอยู่ลิบๆ ขนาดผมพกเลนส์เทเลไปก็ยังไม่ได้ภาพซักเท่าไหร่ พวกเราก็ได้แต่คาดหวังว่าจะเจอช๊อตนั่น ความตั้งใจผมนั้นขอแค่ได้ภาพอ้ายงั่วแบบชัดๆซักภาพก็ดีใจตายล่ะ  “ไม่ได้แค่ตอนคาบปลาเท่านั้นนะ ตอนที่มันดำน้ำแล้วบินโพล่พ้นน้ำก็สวยไม่แพ้กัน” พี่เค้าก็เสริมขึ้นต่อ เพื่อให้พวกเรามีกำลังใจในการล่าอ้ายงั่ว ผมเองได้ยินก็ตื่นเต้นที่จะได้เห็นและตื่นเต้นที่ลุ้นว่าฝนจะตกอีกรอบหรือไม่!!!

271-0001-034

271-0001-028

271-0001-015

271-0001-018

จังหวะแลนดิ้งของอ้ายงั่ว

271-0001-019

จังหวะอ้ายงั่วมุดลงน้ำ โพล่มาแค่คอเท่านั้น

          ตอนนี้ก็แล่นเรือมาได้ชั่วโมงกว่า นกอ้ายงั่วก็โผล่มาให้อ้ายงั่งอย่างเราๆได้เห็นเป็นระยะ แต่ฟ้าฝนเริ่มไม่เป็นใจกับพวกเราอีกแล้ว เมฆตั้งเค้า ลมเริ่มพัดคลื่นแรงมาเป็นระยะ เป็นสัญญาณเตือนว่าจะเปียกแล้วนะ ลุงแกก็โปรยมาว่า “ถ้าฝนตกนกอ้ายงั่วมันก็กลับเข้ารังเข้าบ้านมันหมดแล้ว ไม่รู้จะเหลือให้ถ่ายหรือไม่” ผมกับเพื่อนก็ตกลงกันว่า พอแค่นี้ล่ะกัน ภาพที่ได้ก็น่าจะใช้ได้แล้วถึงแม้ไม่ได้ช๊อตสำคัญๆ ก็ไม่เป็นไร ผมเองคงเห็นด้วย แต่ในขณะตอนกลับนั้น คลื่นก็ซัดสูงเหนือน้ำราว 40-50 ซม. จะพูดให้ถูกคือคลื่นซัดมาสูงกว่าเรือที่เรานั่ง ผลลัพธ์คือเปียกไปครึ่งท่อน ยังดีที่กล้องโดนแค่นิดหน่อย ผมว่าถ้าเราดื้อดึงมีหวังน่าจะเปียกกว่านี้แน่นอน  พวกเราขึ้นฝั่งในสภาพที่เหมือนหมาตกน้ำอย่างไงอย่างนั้น ไม่ทันได้เข้าห้องน้ำห้องท่า ฝนก็ตกกระหน่ำลงมาอย่างหนักโดยก่อนหน้านี้ยังมีแสงแดด โชคดีที่เราได้เห็นอ้ายงั่วแล้ว ถือว่าไม่เฟลเท่าไร่นัก แต่พรุ่งนี้ดูผีเสื้อที่อุทยานปางสีดา คุณฝนคุณอย่าตกเป็นอันขาด

271-0001-032

นอกจากเจออ้ายงั่วยังเจอเพื่อนบ้านแบบทุยๆ

271-0001-010

271-0001-008

          เรียบร้อยกับภารกิจแรกของผมในการล่านกอ้ายงั่ว ถึงแม้จะไม่ได้ถ่ายช๊อตสวยๆของมัน แต่การมาเห็นมันก็ถือเป็นบุญตาของผมล่ะ เพราะการที่จะเห็นแบบเยอะๆน่าจะมีที่สระแก้วที่เดียวเท่านั้น “เห็นตัวอ้ายงั่วว่ายากแล้ว แต่เห็นรังนั้นมันยากกว่า” เพื่อนร่วมทริปได้กล่าวไว้ แต่ที่นี่นั้นเห็นได้ทั้งรังทั้งอ้ายงั่ว ถ้าจะเรียกว่า unseen คงจะไม่เกินไปแน่นอน <3 มัวแต่แพล่มผมขอตัวไปซื้อตะไคร้มาปักไล่ฝนในพรุ่งนี้ก่อน(ฮา…) เดี๋ยวจะพาลอดดูผีเสื้อเอาครับ…..

เรื่องและภาพ

รื่นฤดี ชอบหมี่เย็น

  ขอขอบคุณ ททท.สำนักงานนครนายก โทร. 0 3731 2282 , 0 3731 2284 

“ล่าอ้ายงั่ว แลผีเสื้อปางสีดา”ของดีเมืองสระแก้ว Ep2.

Comments

comments

You need to login or register to bookmark/favorite this content.

Author: parn04072534
Tags

Leave a Reply

Login

five × 2 =

Lost your password?